شراب و عيش نهان چيست کار بی‌بنياد   زديم بر صف رندان و هر چه بادا باد

گره ز دل بگشا و از سپهر ياد مکن    که فکر هيچ مهندس چنين گره نگشاد

ز انقلاب زمانه عجب مدار که چرخ    از اين فسانه هزاران هزار دارد ياد

قدح به شرط ادب گير زان که ترکيبش   ز کاسه سر جمشيد و بهمن است و قباد

که آگه است که کاووس و کی کجا رفتند

که واقف است که چون رفت تخت جم بر باد

ز حسرت لب شيرين هنوز می‌بينم   که لاله می‌دمد از خون ديده فرهاد